Dr House Sezon 1

29-letnia przedszkolanka (Robin Tunney) cierpi z powodu tajemniczych napadów drgawek, których nikt z diagnostycznego zespołu dr Grega House’a nie jest w stanie wytłumaczyć.

Szesnastolatek miewa nocne koszmary po tym, jak został uderzony w głowę piłką do gry w lacrosse, a House natychmiast podejrzewa, że chłopak jest ofiarą seksualnego molestowania. Później zmienia diagnozę na stwardnienie rozsiane, a tej samej nocy młodzian znika ze swojego szpitalnego łóżka. W przychodni, House przyjmuje niemowlę, którego matka ma awersję do szczepień oraz mężczyznę z zainfekowanym kolanem, który jest prawie tak samo nieznośny jak House.

22-letni mężczyzna, który właśnie zgłosił w pracy chorobę, traci przytomność po uprawianiu seksu z narzeczoną. Jest więc naprawdę chory, ale na co? Tymczasem House wypróbowuje swój nieuprzejmy i sarkastyczny styl porozumiewania się na wszystkich pacjentach przychodni jednocześnie.

House wizytuje dwoje niemowląt na noworodkowym oddziale intensywnej terapii i natychmiast ustala, że po szpitalu rozchodzi się infekcja. Ma rację, oczywiście, ale co ją spowodowało? Jego podejście jest na swój sposób salomonowe. Tymczasem jedną z pacjentek House’a w przychodni jest młoda kobieta, która ma coś, co on nazywa „pasożytem”.

W okresie świąt Bożego Narodzenia w przychodni pojawia się zakonnica z objawami przypominającymi stygmaty, a wstępne leczenie House’a (na reakcję alergiczną) prawie ją zabija. Następujące po tym wysiłki nic nie dają, co prowadzi do wielu autorefleksji.

38-letnia psychicznie chora kobieta (Stacy Edwards) ma zator płucny, coś, czego nie powinna mieć w jej wieku. Intryguje to House’a na tyle, że chce ją poznać (a nie tylko leczyć jej przypadłość). Osobą znającą zbyt dobrze realia życia kobiety jest jej nastoletni syn, który wspiera ją o wiele bardziej niż ona jego.

31-letnia kobieta (Mindy Crist) przesypia 18 godzin dziennie, a kiedy nie śpi jest rozdrażniona. Nie jest to depresja, ale choroba może okazać się śmiertelna, o ile House nie wymyśli, co to może być.

Coś zatruło ucznia liceum, który zachorował podczas egzaminu z matematyki, a House i jego zespół muszą wykoncypować co to było, jednocześnie walcząc z matką młodego człowieka, która żadnemu z nich nie ufa. W przychodni, tymczasem, House przyjmuje starszą pacjentkę (Shirley Knight) na badania z powodu zmiany osobowości – kobieta nagle okazuje się bardzo zainteresowana seksem.

Sparaliżowany od pasa w dół muzyk jazzowy (Harry Lennix) traci przytomność podczas sesji nagraniowej. Jego lekarz z Los Angeles (David Conrad) leczy go na stwardnienie zanikowe boczne, a pacjent podpisuje deklarację o nie podejmowaniu przez lekarzy resuscytacji w przypadku ustania oddechu lub krążenia. Jednak to wcale nie powstrzymuje House’a.

Bezdomna, niezidentyfikowana kobieta (Leslie Hope) mdleje podczas konfrontacji z policją, a potem ma napad w szpitalu. Okazuje się być utalentowaną rysowniczką, która choruje na cukrzycę i miewa drgawki. Wilson podejrzewa raka jajników, a Foreman uważa, że pacjentka udaje. House, oczywiście, reprezentuje inny punkt widzenia. Ma również inną publiczność – dwóch studentów medycyny, którzy uczą się jak zbierać dane na temat przypadków.

16-latek zaczyna krwawić na krótko przed wypadkiem samochodowym, przez który ląduje w szpitalu, a objawy wskazują na nieuchronną śmierć. Tymczasem Cuddy sugeruje nieortodoksyjny sposób na odstawienie House’a od leków przeciwbólowych. Ten się zgadza, co prowadzi do nieprzyjemnych konsekwencji dla wszystkich zainteresowanych.

Miotacz z ligowej drużyny, z historią nadużywania narkotyków (Scott Foley), zaczyna mieć łamliwe kości. Przyczyną mogą być sterydy, ale pacjent nalega, że jest czysty, co potwierdzają badania. Nie wydaje się również, żeby miał raka. A w przychodni, House przyjmuje, jeżeli można to tak nazwać, pięciu pacjentów w trzy minuty. Tymczasem Foreman spotyka się z atrakcyjną przedstawicielką firmy farmaceutycznej, a House i Cameron spędzają razem towarzyski wieczór, biorąc udział w wyścigu ciężarówek-potworów.

12-latek, który mówi, że jest przeklęty, traci przytomność po tym, jak wykazuje objawy zapalenia płuc i dostaje wysypki. Przesiadywał na zakurzonym strychu i zadrapał się w ramię. Żaden z lekarzy nie znajduje przyjemności przebywania w towarzystwie bogatego i bardzo wymagającego ojca chłopca (Nestor Carbonell). Tymczasem ojciec Chase’a (Patrick Bauchau), znakomity reumatolog, przyjeżdża z Australii, ale syn wcale nie jest zadowolony z jego wizyty.

Podczas gdy House leczy 32-letnią dyrektor firmy kosmetycznej, której ból w nodze okazuje się o wiele bardziej poważny, szpital wprowadza nowego członka zarządu (Chi McBride). Ofiarował placówce 100 milionów dolarów i teraz chce nią zarządzać. Co nie dziwi, nie jest zadowolony ani z House’a, ani z jego oddziału.

Mafioso, który ma właśnie zostać objęty programem ochrony świadków, traci przytomność przed złożeniem zeznań. Jego śpiączka nie trwa długo, ale coś naprawdę niedobrego dzieje się z jego wątrobą. Tymczasem Vogler zleca Cuddy zwolnienie House’a, podczas gdy House usiłuje dowiedzieć się, kto zdradził Voglerowi, że skłamał komisji ds. transplantacji. Natomiast w przychodni, House musi poradzić sobie z dwulatkiem, który wciąż wkłada sobie przedmioty do nosa.

Vogler (Chi McBride) zmusza House’a do zwolnienia jednego z członków jego zespołu. Ale którego? House pozwala im o to zawalczyć, w miarę jak zmagają się z uratowaniem 10-latki, która przeżyła zawał serca. Tymczasem pewna kobieta z ogromnym brzuchem nie chce słyszeć o tym, że jest w ciąży.

Vogler proponuje House’owi sposób na rozwiązanie problemów z personelem. Tymczasem pewien senator (Joe Morton) z prezydenckimi ambicjami nie wierzy, gdy House mówi mu, że ma AIDS. Pacjentka przychodni (Mindy Crider) nie wierzy, że miała poronienie. Twierdzi, iż od roku nie uprawiała seksu.

Dla Voglera nadszedł czas rewanżu po przemowie House’a, co prowadzi do spotkań zarządu, przy których blednie Donald Trump. Jednak House jest skupiony na swoich pacjentach – mającej problem z przełykaniem, ciężarnej 39-latce oraz cierpiącemu na niedowagę niemowlęciu, któremu rodzice zaaplikowali wegańską dietę. Opieka społeczna twierdzi, że jest to równoznaczne z molestowaniem dziecka.

Podczas wybuchu epidemii zapalenia opon mózgowych, która opanowuje szpital, 12-letnia zawodniczka wykonująca skoki do wody wykazuje wiele objawów tej choroby, jak również innych. Tymczasem gdy Vogler znika z pola widzenia, House proponuje Cameron powrót do pracy w jego zespole.

Cameron wraca pod jednym warunkiem – takim, że House pójdzie z nią na randkę. Tymczasem w przychodni House gromi młodego człowieka (John Cho), po czym ten ma udar, który będzie pierwszym z wielu. House odgrywa również rolę miłosnego arbitra dla pary po siedemdziesiątce (June Squibb i Peter Graves).

Była dziewczyna House’a (Sela Ward), która kiedyś pracowała w szpitalu jako prawniczka chce, aby House dowiedział się, co dolega jej mężowi. Tymczasem posępny lekarz zostaje przekonany do nauczania studentów medycyny kursu z diagnostyki, a jego wykład ilustrują sekwencje fantastyczne.

Była dziewczyna House’a – Stacy (Sela Ward) załatwia, żeby ten zbadał jej męża, który doświadcza niewytłumaczalnego bólu brzucha oraz zmian nastroju. Inni lekarze twierdzą, że powodem jest stres, ale Stacy myśli co innego. Wydaje jej się również, że ona i House wciąż coś do siebie czują.